Μια σημαντική εξέλιξη συνιστούν οι δηλώσεις του υπουργού ανάπτυξης κ. Χατζηδάκη, στο πλαίσιο της παρουσίασης των δράσεων του ΥΠΑΝ, για το 2009. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα:
“Την έναρξη εθνικού διαλόγου με τη συμμετοχή των κομμάτων και των περιβαλλοντικών οργανώσεων για το ενεργειακό μείγμα της χώρας εξήγγειλε ο υπουργός ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης παρουσιάζοντας το σχέδιο δράσης του υπουργείου Ανάπτυξης για το 2009.
Στόχος του διαλόγου θα είναι να αποφασιστούν με συναίνεση τα ποσοστά συμμετοχής των διαφόρων καυσίμων, καθώς και των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή, προκειμένου να αναθεωρηθεί η σχετική μελέτη του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Ο διάλογος, σύμφωνα με τον κ. Χατζηδάκη θα πρέπει να στηριχθεί σε τεχνοκρατική βάση. Σε κάθε περίπτωση ο υπουργός επιβεβαίωσε τις πληροφορίες ότι θα σταματήσουν όλες οι επενδύσεις για την εγκατάσταση λιθανθρακικών μονάδων. ‘Θέλω να είμαι σαφής, η κυβέρνηση δε θα προχωρήσει το πρόγραμμα ίδρυσης μονάδων λιθάνθρακα, θα συζητήσουμε άμεσα με το ΣΕΕΣ τις εναλλακτικές μεθόδους με έμφαση στο φυσικό αέριο και τις ΑΠΕ’, είπε χαρακτηριστικά.”
Οι εξαγγελίες αυτές, ανεξάρτητα από δεύτερες σκέψεις που μπορεί να τις προκάλεσαν, αποτελούν μια σημαντική αναδίπλωση και μια τεράστια επιτυχία του κινήματος κατά του λιθάνθρακα. Ενός κινήματος που αναπτύχθηκε, κυρίως, στις περιοχές - υποψήφιες για εγκατάσταση λιθανθρακικών μονάδων - και αγκάλιασε μεγάλο μέρος της χώρας, με τη συνδρομή του πανελλαδικού δικτύου κινήσεων πολιτών “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”, περιβαλλοντικών οργανώσεων, πολιτικών δυνάμεων κ.ά..
Η εξέλιξη αυτή επιβάλλει μια ριζική αναπροσαρμογή του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού, με τρόπο που θα απαντά σε καίρια και ανεπίλυτα ζητήματα, όπως:
• η σαφής και αιτιολογημένη αποτύπωση των πραγματικών (σημερινών και μελλοντικών) αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια, με διάθεση αμφισβήτησης καθιερωμένων στρεβλών “αναπτυξιακών” προτύπων
• ο προσδιορισμός και η εφαρμογή δεσμευτικών πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, γεγονός που μπορεί να διαφοροποιήσει ριζικά τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας
• η αντιμετώπιση της υπάρχουσας σκληρής πραγματικότητας των λιγνιτικών περιοχών και η εφαρμογή σχεδίου σταδιακής απεξάρτησης από το λιγνίτη
• η κατηγορηματική απόρριψη της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, σαν εναλλακτικής λύσης
• η αποτροπή της ανεξέλεγκτης χρήσης του φυσικού αερίου, καθώς και της δημιουργίας ενός νέου τεράστιου ενεργειακού κέντρου, σαν αυτό που έχει αρχίσει να υλοποιείται στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς και, ιδιαίτερα, της Βοιωτίας
Τέλος, και ανεξάρτητα από τη θετική τροπή στο θέμα του λιθάνθρακα, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε τον τρόπο με τον οποίο συντελέστηκε αυτή η μεταστροφή. Με μια διαδικασία πίσω από κλειστές κουρτίνες, μακριά από την κοινωνία και με απουσία της οποιασδήποτε δημόσιας διαβούλευσης. Με μια διαδικασία που αμφισβητεί, για μιαν ακόμη φορά, την αξιοπιστία του ΣΕΕΣ και της ΡΑΕ, που μέχρι σήμερα υπερασπίστηκαν, με λόγια και έργα, την επιλογή του λιθάνθρακα. Για το λόγο αυτό, διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσο, τα ίδια πρόσωπα και οι ίδιοι πολιτικοί είναι σε θέση να υποστηρίξουν μια διαφορετική λογική στον τομέα της ενέργειας. Όπως κρατάμε, επίσης, στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας το ενδεχόμενο, ένας άλλος υπουργός, κάποια άλλη στιγμή, για τους δικούς του λόγους, να αποφασίσει ξαφνικά ότι ο λιθάνθρακας ή η πυρηνική ενέργεια είναι κάτι αναγκαίο και χρήσιμο.
Θα συνεχίσουμε, λοιπόν, να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στα ζητήματα της ενέργειας με την ίδια προσοχή, έτοιμοι, ανά πάσα στιγμή (όπως κάναμε μέχρι τώρα) να παρέμβουμε. Μεταφέροντας το στίγμα των ενεργών πολιτών και τη διάθεση για ένα ριζικό αναπροσανατολισμό του ενεργειακού σχεδιασμού.
